23-07-07

Transalp 2007 succesvol gefinished!

Met enige trots kunnen we zeggen dat we de transalp 2007 succesvol afgewerkt hebben. Van de ambities die we voor de Transalp hadden is echter niks in huis gekomen (Stef wilde top 100, zelf was ik met een top 150 al tevreden). De peesontsteking aan de knie van Stef heeft te veel roet in het eten gegooid en ervoor gezorgd dat we uiteindelijk een top 250 plaats gehaald hebben

 

Maar ondanks deze plaats bij de laatsten hebben we er enorm van genoten! We hebben veel deugd gehad van de mooie etappes, toffe paadjes en 'ganz geile' afdalingen.

 

Dag 0: heenreis naar Mittenwald, voorbereiding ter plaatse

Donderdagavond rond een uur of vijf vertrokken richting Mittenwald, onderweg helaas rond Fussen met een bijna lege tank gevallen. Er zat niks anders op dan te kamperen op een parkeerplaats en te wachten tot het tankstation weer open ging. Nadat we 's morgens onze tank gevuld hebben konden we doorrijden naar Mittenwald.

In Mittenwald brak meteen ook de zomer los, met een stralend blauwe hemel en temperaturen door de 30 graden. Het weer dat we voor heel de Transalp zouden hebben. In Mittenwald zijn we rustig gaan inschrijven, fietsen klaargemaakt, gerust, Belgen leren kennen, los gaan rijden (naar een prachtig meer boven Mittenwald).

 

Dag 1: Mittenwald, Reith im Alpbachtal

De start was pas laat, om 11.00u ging de wedstrijd van start, goed 1200 fietsers vliegen door Mittenwald over een zelfde parcours als 2 jaar geleden. We wisten dus wat er zou komen. Onze tactiek was om de eerste berg rustig te rijden en op de tweede berg en dan tot de finish serieus door te rijden. Zo gezegd zo gedaan, maar al snel bleek dat de knie van Stef het niet zou houden, daarbij kwam dat hij op de tweede klim bijna het bewustzijn verloor door de hitte. Afkoeling met water uit mijn drinkbus en versterking met een cola uit mijn achterzak hielpen hem er wat door. Op het vlakke stuk door het dal heb ik me dan op kop gezet om ons tegen een rotvaart naar de finish te leiden. Met goed 37km/u (wind op kop) stoven we richting Reith, in ons wiel een hele rits Duitsers. Tot we vlak voor de finish nog een kleine klim van 25% moesten overwinnen. Bij Stef brak de veer, onze Duiste treinreizigers bedankten me als goede locomotief en lieten ons achter. Uiteindelijk de finish goed bereikt, bij Stef had de rit duidelijk krachten gekost, net als bij vele anderen die geleden hadden onder de loodzware hitte.

 

Dag 2: Reith - Mayrhofen

Tweede dag op de fiets en meteen de zwaarste etappe. 3400hm, 87km en heel hoge temperaturen (meer dan 40 graden in de zon). Vandaag zouden we rustig bekijken wat de dag zou brengen, hoe sterk is de knie van Stef en hoe goed verdraagt hij de hitte van vandaag. Meteen werd duidelijk dat het 'gene vette' zou worden. We klimmen tegen een slakke gangetje, de goesting en fun is bij Stef ver te zoeken in de beklimmingen (in de afdalingen beleeft hij dan weer het andere uiterste). Zelf houd ik me doorheen de dag koel door veel water over mijn hoofd en lichaam te gieten en een petje onder mijn helm te dragen.

Na eel lange dag bereiken we Mayrhofen en genieten we nog van een mooie avond.

 

Verdere verslagen en fotos volgen later deze week....

 

Groeten uit het nog steeds warme zonnige dolce Italia,

Piet

19:45 | Commentaren (1)

Commentaren

Nogmaals dikke proficiat. Kniepijn kan inderdaad lastig zijn.

Ik ben benieuwd naar foto's van Bob. En naar avonturen met Bloemen Sas mobiel ;)

Geniet van Italiaanse zon, want hier in Belgenland is het geen vette.

Gepost door: Dries Schellekens | 25-07-07

De commentaren zijn gesloten.