29-07-07

Tales from the dark side

Dag 3: Mayrhofen - Brixen

 

Vandaag staat er maar een grote klim op het programma, de Pfitscherjoch, daarna gaan we netto gezien berg af naar Brixen. Maar in de schijnbare afdaling zitten enkele knikjes die er op het hoogteprofiel onschuldig uitzien, in werkelijkheid zijn dit taaie brokjes.

De klim begint heel gelijkmatig over asfalt, het is ook niet meer extreem warm en er waait een wind vanuit de bergen door het dal. Vanaf vandaag laten we alle ambities varen en besluiten we de transalp als een toertocht te rijden. Na een bevoorrading aan de Schlegeis stuwdam gaat de klim verder over een technische singletrack. De singletrack is zwaar maar grotendeels te rijden (enkele trappen zijn te groot), zalig als je je zo kan uitleven op een technische klim. Doordat we al wat achterop in het pak zitten is er ook weinig verkeer. Op de laatste meters singletrack scheur ik echter de flank van mijn voorste band open (gevolg van een uitwijkmaneuver voor een knappe wandelaarster). Ik hoor lucht ontsnappen en stop meteen om de Notubesvloeistof naar de scheur te leiden. Het grootste luchtverlies stopt en ik kan verder doorrijden. Stef is ondertussen gepasseerd en we besluiten om bovenop de col lucht bij te pompen. Na de singletrack volgt het laatste stuk van de klim over diepe en heel losse schotter. Bijna iedereen gaat te voet, buiten een klein stukje waar ik voet aan de grond moet zetten slaag ik erin heel de klim te rijden. Boven al wat lucht in de band geblazen en wat fotos genomen terwijl ik op Stef wacht. Daarna samen met een rotvaart de afdaling in. Beneden nog een paar keer wat lucht bij geblazen, de scheur is toch net wat te groot voor de vloeibare latex.

In het venijnige op en neer stuk heeft Stef echt last van de knie. Doordat hij geen kracht kan zetten heeft hij ook niet de explosiviteit om de klimmetjes op te stormen (zoals wij Belgen dat goed zouden moeten kunnen, Ardennen, Hageland,...). Op de lastigste momenten duw ik hem af en toe naar boven. Vlak voor het einde van de etappe ligt er nog een prachtige zanderige singletrack. Bij het ingaan van deze track springt mijn voorste band echter van de velg door de te lage bandendruk. Band opgepompt, Stef als weg, spring zelf terug op de fiets, terug lek! Stef weg, geen CO2 patronen meer dus binnenband steken en pompen met de gewone pomp. Dan naar de finish gevlogen met weer enkele wagons aan de rennsport locomotief. Bij het indraaien van de oude stad vliegt er een duif recht in mijn voorwiel. Veren en dons vliegen in het rond, maar we blijven recht. Na de finish een goei terras gezocht en een lekere pizza naar binnen gespeeld, genieten....

 

Dag 4: Brixen - San Vigilio

Vandaag twee serieuze beklimmingen, de laatste de Kronplatz kennen we nog van 2 jaar geleden. Buiten de panoramas is dit eigenlijk geen bijzondere etappe, geen spectaculaire paadjes of ander technisch leuk spul. Wel komen we in San Vigil, waar de lasagne en de rest van de pasta party uitmuntend is. Stef wordt ook nog op de CCD van fotograaf Peter Musch vastgelegd: http://picasaweb.google.de/bike.transalp/BestOf17072007/p...

 

22:49 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.