31-07-07

Fotos van onderweg

Afb002b

Duidelijk, toch!
Afb007b

Losrijden, vlakbij Mittenwald en stretchen voor Stef.

Afb012

Klimmen op singletrack, zalig!

Meer in ons fotopic album, http://teamrennsport13.fotopic.net/

17:21 | Commentaren (2)

Eerste fotos...meer later in ons album.

Enkele fotos:

DSC_0008

Na een overnachting in Füssen, wachtende op verse Diesel

DSC_0011

DSC_0018

DSC_0039

DSC_0042

DSC_0052

DSC_0058

DSC_0079

DSC_0111

DSC_0117

12:58 | Commentaren (0)

29-07-07

Tales from the dark side

Dag 3: Mayrhofen - Brixen

 

Vandaag staat er maar een grote klim op het programma, de Pfitscherjoch, daarna gaan we netto gezien berg af naar Brixen. Maar in de schijnbare afdaling zitten enkele knikjes die er op het hoogteprofiel onschuldig uitzien, in werkelijkheid zijn dit taaie brokjes.

De klim begint heel gelijkmatig over asfalt, het is ook niet meer extreem warm en er waait een wind vanuit de bergen door het dal. Vanaf vandaag laten we alle ambities varen en besluiten we de transalp als een toertocht te rijden. Na een bevoorrading aan de Schlegeis stuwdam gaat de klim verder over een technische singletrack. De singletrack is zwaar maar grotendeels te rijden (enkele trappen zijn te groot), zalig als je je zo kan uitleven op een technische klim. Doordat we al wat achterop in het pak zitten is er ook weinig verkeer. Op de laatste meters singletrack scheur ik echter de flank van mijn voorste band open (gevolg van een uitwijkmaneuver voor een knappe wandelaarster). Ik hoor lucht ontsnappen en stop meteen om de Notubesvloeistof naar de scheur te leiden. Het grootste luchtverlies stopt en ik kan verder doorrijden. Stef is ondertussen gepasseerd en we besluiten om bovenop de col lucht bij te pompen. Na de singletrack volgt het laatste stuk van de klim over diepe en heel losse schotter. Bijna iedereen gaat te voet, buiten een klein stukje waar ik voet aan de grond moet zetten slaag ik erin heel de klim te rijden. Boven al wat lucht in de band geblazen en wat fotos genomen terwijl ik op Stef wacht. Daarna samen met een rotvaart de afdaling in. Beneden nog een paar keer wat lucht bij geblazen, de scheur is toch net wat te groot voor de vloeibare latex.

In het venijnige op en neer stuk heeft Stef echt last van de knie. Doordat hij geen kracht kan zetten heeft hij ook niet de explosiviteit om de klimmetjes op te stormen (zoals wij Belgen dat goed zouden moeten kunnen, Ardennen, Hageland,...). Op de lastigste momenten duw ik hem af en toe naar boven. Vlak voor het einde van de etappe ligt er nog een prachtige zanderige singletrack. Bij het ingaan van deze track springt mijn voorste band echter van de velg door de te lage bandendruk. Band opgepompt, Stef als weg, spring zelf terug op de fiets, terug lek! Stef weg, geen CO2 patronen meer dus binnenband steken en pompen met de gewone pomp. Dan naar de finish gevlogen met weer enkele wagons aan de rennsport locomotief. Bij het indraaien van de oude stad vliegt er een duif recht in mijn voorwiel. Veren en dons vliegen in het rond, maar we blijven recht. Na de finish een goei terras gezocht en een lekere pizza naar binnen gespeeld, genieten....

 

Dag 4: Brixen - San Vigilio

Vandaag twee serieuze beklimmingen, de laatste de Kronplatz kennen we nog van 2 jaar geleden. Buiten de panoramas is dit eigenlijk geen bijzondere etappe, geen spectaculaire paadjes of ander technisch leuk spul. Wel komen we in San Vigil, waar de lasagne en de rest van de pasta party uitmuntend is. Stef wordt ook nog op de CCD van fotograaf Peter Musch vastgelegd: http://picasaweb.google.de/bike.transalp/BestOf17072007/p...

 

22:49 | Commentaren (0)

23-07-07

Transalp 2007 succesvol gefinished!

Met enige trots kunnen we zeggen dat we de transalp 2007 succesvol afgewerkt hebben. Van de ambities die we voor de Transalp hadden is echter niks in huis gekomen (Stef wilde top 100, zelf was ik met een top 150 al tevreden). De peesontsteking aan de knie van Stef heeft te veel roet in het eten gegooid en ervoor gezorgd dat we uiteindelijk een top 250 plaats gehaald hebben

 

Maar ondanks deze plaats bij de laatsten hebben we er enorm van genoten! We hebben veel deugd gehad van de mooie etappes, toffe paadjes en 'ganz geile' afdalingen.

 

Dag 0: heenreis naar Mittenwald, voorbereiding ter plaatse

Donderdagavond rond een uur of vijf vertrokken richting Mittenwald, onderweg helaas rond Fussen met een bijna lege tank gevallen. Er zat niks anders op dan te kamperen op een parkeerplaats en te wachten tot het tankstation weer open ging. Nadat we 's morgens onze tank gevuld hebben konden we doorrijden naar Mittenwald.

In Mittenwald brak meteen ook de zomer los, met een stralend blauwe hemel en temperaturen door de 30 graden. Het weer dat we voor heel de Transalp zouden hebben. In Mittenwald zijn we rustig gaan inschrijven, fietsen klaargemaakt, gerust, Belgen leren kennen, los gaan rijden (naar een prachtig meer boven Mittenwald).

 

Dag 1: Mittenwald, Reith im Alpbachtal

De start was pas laat, om 11.00u ging de wedstrijd van start, goed 1200 fietsers vliegen door Mittenwald over een zelfde parcours als 2 jaar geleden. We wisten dus wat er zou komen. Onze tactiek was om de eerste berg rustig te rijden en op de tweede berg en dan tot de finish serieus door te rijden. Zo gezegd zo gedaan, maar al snel bleek dat de knie van Stef het niet zou houden, daarbij kwam dat hij op de tweede klim bijna het bewustzijn verloor door de hitte. Afkoeling met water uit mijn drinkbus en versterking met een cola uit mijn achterzak hielpen hem er wat door. Op het vlakke stuk door het dal heb ik me dan op kop gezet om ons tegen een rotvaart naar de finish te leiden. Met goed 37km/u (wind op kop) stoven we richting Reith, in ons wiel een hele rits Duitsers. Tot we vlak voor de finish nog een kleine klim van 25% moesten overwinnen. Bij Stef brak de veer, onze Duiste treinreizigers bedankten me als goede locomotief en lieten ons achter. Uiteindelijk de finish goed bereikt, bij Stef had de rit duidelijk krachten gekost, net als bij vele anderen die geleden hadden onder de loodzware hitte.

 

Dag 2: Reith - Mayrhofen

Tweede dag op de fiets en meteen de zwaarste etappe. 3400hm, 87km en heel hoge temperaturen (meer dan 40 graden in de zon). Vandaag zouden we rustig bekijken wat de dag zou brengen, hoe sterk is de knie van Stef en hoe goed verdraagt hij de hitte van vandaag. Meteen werd duidelijk dat het 'gene vette' zou worden. We klimmen tegen een slakke gangetje, de goesting en fun is bij Stef ver te zoeken in de beklimmingen (in de afdalingen beleeft hij dan weer het andere uiterste). Zelf houd ik me doorheen de dag koel door veel water over mijn hoofd en lichaam te gieten en een petje onder mijn helm te dragen.

Na eel lange dag bereiken we Mayrhofen en genieten we nog van een mooie avond.

 

Verdere verslagen en fotos volgen later deze week....

 

Groeten uit het nog steeds warme zonnige dolce Italia,

Piet

19:45 | Commentaren (1)