22-05-10

Chemins du soleil 2010, dag 2

blog 2

St Nazaire - Lus = 84 km / 2990m

Deze etappe zou ons gedeeltelijk over gekend terrein voeren, de trails en wegen rond Chatillon en Diois en de afdaling van de Grimonne kennen we al uit de editie van 2008.

'S Morgens starten we onder donkere wolken en bij een behoorlijk lage temperatuur. Maar de eerste klim is steil genoeg om ons meteen op temperatuur te brengen. Met mijn grote verzet (ten opzichte van de anderen) maak ik meteen heel wat plaatsen goed en kan ik afgescheiden aan de eerste single beginnen. Na een droom van een singletrack moeten we een weg oversteken en zie ik plots Ief en Wim (onze wedstrijdploeg bij de Elite) en Jef Dams aan de kant staan. Wim is al een paar keer gevallen en heeft daardoor geen olie meer op zijn achterrem. We besluiten te wachten tot Bart en Reno met de auto en het gereedschap te plaatse komen. Ik repareer de rem van Wim en samen rijden we verder. Ik kan met Ief en Wim meerijden tot aan de eerste bevoorrading (nadat we eerst nog 2 maal door een ijskoude rivier moesten). Na de stop begint een redelijk brutale klim, brede schotter maar soms echt steil. Ik moet alle zeilen bijzetten en met momenten moet ik echt 'harken' om boven te komen. Boven op het plateau is het koud en mistig, de afdaling is breed en zeer snel, gelukkig is de Niner heel spoorvast. Na een korte klim krijgen we dan eindelijk een echte chemins singletrack voor de wielen. Samen met 'Wes the hair machine' vlam ik recht naar beneden, de remmen even goed warmzetten en dan vol gaan. De lucht vult zich met de geur van verbrandde remblokken, de geur van opgejaagd wild want de rijder voor ons smoort zijn hele remsysteem (140mm schijf, tsss) op terwijl we in zijn wiel hangen. Beneden wacht ons alweer een bevoorrading; gevolgd door een eerder saai stuk door de vallei en de Gorges des Gats. Ondertussen is het alweer behoorlijk fris geworden.

Na een lang stuk asfalt en een laatste bevoorrading beginnen we aan de laatste grote klim. Deze begint breed om dan naar singletrack over te gaan. Op korte tijd nemen we heel wat hoogtemeters, ondertussen begint het te regenen. De afdaling langs de Col de Grimonne via een GR-pad is soms spekglad het lijkt wel of we met ingezeepte banden rijden. In het dal aangekomen dachten we even dat we verlost zouden zijn. Niets is minder waar want er volgen nog enkele pittige klimmetjes. Gelukkig maakt de laatste afdaling alles goed. Smal, steil, losse stenen, modder dikke pret! Even moet ik afstappen omdat mijn brede stuur niet tussen 2 bomen past. Moe en koud komen we in Lus aan, 5°C, regen, wind, niet leuk, maar wel een goed gevoel om de etappe zo goed af te ronden.

14:00 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.