17-09-12

Craft Bike Transalp 2012 het verslag

Het klad lag al lang klaar, maar nu heb ik eindelijk eens tijd gemaakt om over de Craft Bike Transalp (CBT) oftewel 'den transalp' te schrijven.

De aanloop:

Op donderdag voor de CBT rijden we door de regen en de kou naar Oberammergau. Gelukkig met de wagen want het is geen weer om op de fiets te zitten. We maken nog een tussenstop in Bonn bij bike-discount.com. Ik koop er nog een Gore-tex regenbroek een Craft windvestje en een Vaude regenjas voor Stef.

Na veel 'Baustelle' en massas regen en wind komen we eindelijk aan in Oberammergau, Dries en Sofie zijn er ook net aangekomen. De rest was al netjes geinstalleerd. Verder lopen we ook bijna letterlijk tegen Julien De Vriese aan. Ex-mechanieker van Lance Armstrong en enkele dagen voordien nog te zien in Vive Le Velo op de VRT.

DSCN0037.JPG

Op vrijdag halen we onze startnummers op en ik maak mijn bike klaar na de spaakbreuk in Bolland een week voor de CBT.

DSCN0069.JPG

Etappe 1: Oberammergau naar Imst

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe1OAMGIMST

Het begint al goed 's morgens, veel regen en donkere wolken. 'Droog gaan we het vandaag niet houden...'

Uiteindelijk werd het een makkelijke rit, we blijven rustig achter in het pak hangen en bollen laat binnen. Het voordeel is dat we in de zon aankomen en niet in de regen ;-)  De laatste klim is wel een kuitenbijter en het lichaam moet weer even wennen aan het 'echte' klimwerk. Als een van de weinigen in de achterhoede sla ik erin de volledige klim te rijden zonder voet aan de grond te zetten.

DSCN0087.JPG

sportograf-30757199.jpg

Etappe 2: Imst - Ischgl

Alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe2IMSTISCHGL

We worden wakker op de camping en alweer dreigen er donkere wolken boven ons hoofd. Gelukkig blijft het onderweg zo goed als droog. We maken er weer een rustig ritje van en genieten van de rust in de achterhoede. 's Avonds hebben we weer regen en koude. Van miserie kruipen we een bar binnen want we slapen op een betonparking tussen de mobilhomes. Wij slapen in Quecha gooitentjes en het is dus lekker avonturen. Onze kleren wassen we in de ijskoude rivier.

DSCN0147.JPG

DSCN0176.JPG

Stef zorgt aan de finish voor nog een beetje animo door lekker vroom over de kop te gaan:

DSCN0184.JPG

Een vergelijking, Service Course team rennsport en XC Bikers:

DSCN0187.JPG

Service Course Scott:

DSCN0195.JPG

Etappe 3: Ischgl - Nauders

Alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe3ISCHGLNAUDERS

We worden wakker en het is koud, ijskoud! De bergtoppen zijn wit en er wordt nog steeds sneeuw gemeld op de Idjoch waar we vandaag over moeten. Dries en Sofie hadden gisteren al een verkenning gedaan op de Idjoch en hadden al aangegeven dat het er koud kan zijn, maar er zou ook een hele grave berghut zijn.

Onderweg naar de Idjoch stoppen Stef en ik nog even in die berghut voor een lekker posh koffietje. Op het laatste stuk van de klim rijden we door kleine sneeuwvlokjes door naar een zonnige afdaling. De afdaling is snel en Stef laat zijn remmen even koken (gesinterde blokken gecombineerd met een 'conduite engagé). Aan de finish is het zonnig en we eten een lekkere salade. We slapen weer op een betonparking maar deze keer met een prachtig uitzicht en vlakbij de lift die ons naar e pasta party boven in de berghut brengt.

Aan de voet van de laatste klim leren we ook een Amerikaan kennen (den Jason) die wat teleurgesteld is in het parcours (te weinig singletrail). We kunnen hem alleen maar gelijk geven maar leren hem ook dat het 'all in the mind' zit.

DSCN0201.JPG

DSCN0220.JPG

DSCN0235.JPG

Etappe 4: Nauders - Scuol

allen fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe4NAUDERSSCUOL

Ah, Scuol, waar ik in 2006 al was als helper van de transalp en waar ik in 2009 de Nationalpark Bike Marathon al reed. Een rustig, gezellig stadje in Zwitserland, ons doel voor de dag.

Het wordt een snelle korte etappe in relatief goed weer. Onderweg kunnen we onze skills nog eens laten zien op een natte worteltrail waar we vele bikers de les leren. Afgunst is ons deel maar het raakt ons niet, rijden niet mouwen is ons moto. Op het einde van de rit zetten we ons nog even op kop voor een vrouwenteam van Burn Baby. Met een hoge snelheid brengen we hen binnen waardoor ze een plaats winnen in het klassement en wij ons 'de man' voelen omdat we eens op kop hebben mogen sleuren.

We slapen op de camping van Scuol bij Marianne en genieten van hun nieuwe en super strakke sanitairblok. Eindelijk een beetje luxe, niet alleen Sofie geniet er met volle teugen van. Voor de pasta party gaan we weer met de lift omhoog.

sportograf-30757612.jpg

DSCN0292.JPG

Etappe 5: Scuol - Livigno

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe5SCUOLLIVIGNO

Het roadbook is duidelijk, dit zou een pareltje van een rit worden. Een deel van de rit ken ik al van de Nationalpark Bike Marathon en ik weet dus dat het goed gaat worden. We rijden weer wat vlotter door to Stef een kettingbreuk heeft in een steil klimmetje op een singletrack. Gelukkig blijft hij op de trail (en niet in de afgrond) en na een snelle reparatie kunnen we verder. Het einde is nog even heel pittig met nog heel wat verborgen hoogtemeters. Sofie en Dries hadden voor een rustige camping gezorgd buiten Livigno. We eten lekker rustiek in de het restaurant van de camping (polenta met worst en een paar glazen rode wijn voor mij).

Ondertussen begint de 'stress' van de transalp ook wat te wegen. We zijn allemaal al weer een hele tijd onderweg, we hebben slecht weer getrotseerd, we worden moe, we zitten uren in het zadel of achter het stuur van de auto. Daarbij komt nog eens dat we de dag erop een monsterrit voor de boeg hebben (zowel op de fiets als in de auto).

DSCN0359.JPG

DSCN0361.JPG

sportograf-30756259.jpg

Etappe 6: Livigno - Ponte Di Legno

Alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe6LIVIGNOPDLEGNO

De marathonrit dus vertrekken we een uur vroeger, auw dat doet pijn! Op de eerste klim staat er meteen een monsterfile en er staan nog maar een 10-tal ploegen achter ons. Maar in de singletracks en de volgende klimmetjes schuiven we al goed op. In de langste afdaling van de transalp kunnen we ons echter eens goed laten gaan. We vliegen letterlijk over de grove schotter en halen de ene ploeg na de ander in. Met onze armen stijf van de arm-pump bereiken we de 2de bevoorrading. Voor ons doemt nu de Mortirolo op een klim gekend uit de Giro, eentje waar de profs zelfs een compact voor monteren. De klim is lang en heel steil, maar Stef voelt zich heel goed en geeft aan dat hij wil vlammen. Ik steek en gelleke en even later voel ik me ook weer tip top en samen verhogen we ons tempo. We merken onderweg dat we heel wat ploegen inhalen. Het is Attack time en we trekken helemaal door.

We rijden een sterke finale met het gas helemaal open (op een gegeven moment rijden we zelfs even verkeerd en moeten terug omhoog). Bij de aankomst blijkt dat we zelfs niet zo ver achter Ief en Wim zitten (ons snellere XC Bikers team) een teken aan de wand.

Aan de auto (weer op een betonparking tussen de woonwagens) zwansen we een beetje dat we de Scott Attack trui gewonnen zouden hebben. Stef krijgt telefoon van een onbekend (duits) nummer en neemt niet op. Net op het moment dat Ief zegt dat het de organisatie is voor onze trui gaat mijn telefoon. En jawel hoor, een Duits nummer met de melding dat we binnen de 15min op de ceremonie protocolaire verwacht worden voor de Scott Attack trui. Stef in ik op het podium voor onze trui (blink, blink) en daarna op de foto met Paola Pezzo! Een geslaagde dag die we afsluiten met een terassje in Ponte Di Legno.

DSCN0375.JPG

DSCN0388.JPG

sportograf-30684066.jpg

IMG_1074.JPG

Etappe 7: Ponte Di Legno - Madonna Di Campiglio

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe7PDLEGNOMADDICAMP

Scott Attack trui dus worden we afgeroepen om 5 minuten voor de start op de eerste startlijn plaats te nemen. Dit is gewoon vet! We staan daar gewoon tussen de profs en vliegen samen met hen door het dorp voor de eerste kilometers. Doordat we vooraan mogen starten kunnen we heel lang een mooie positie handhaven. Op de Tonale vraagt Stef hoe het gaat, ik voel me goed, hij ook. We besluiten te doen wat Ief ons opgedragen had: de trui verdedigen! We leggen de zweep erop en rijden heel sterk, we blijven goed samen en maken heel snel terrein goed op andere teams. Tot op de laatste klim het noodlot toeslaat. Een steen springt omhoog en raakt de derailleur van Stef. Derailleur in het wiel, pad zo krom als een hak. Snel besluiten we om de bike singlespeed te maken (gelukkig heel gemakkelijk op de Salsa) en zo verder te rijden. Ik duw of trek Stef waar het kan maar echt snel kunnen we niet verder. Heel wat teams rijden ons weer voorbij. Een beetje (echt maar een beetje) teleurgesteld rijden we Madonna binnen en planten ons op een terras voor een posh toast en espresso machiato, genieten...

Op de camping een eindje buiten Madonna kunnen we wat bekomen tot ik weer telefoon krijg van een duits numer. De boodschap: 'Yuu haave won zee scott attack jerszej againn'. Dus wij weer naar de pasta party en weer een truitje in ontvangst genomen. 's Avonds moeten we nog wel de Salsa van Stef in orde maken. Helemaal goed kunnen we het niet maken, maar goed genoeg om de laatste dag binnen te bollen.

DSCN0422.JPG

DSCN0435.JPG

DSCN0438.JPG

DSCN0441.JPG

Etappe 8: Madonna dC - Riva del Garda

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe8MADDICAMPRIVA

Laatste dag dus geen risicos, heel aankomen en nog even genieten van het biken. We mogen weer op de eerste rij starten en hebben dus alle tijd voor een koffie en nog een koffie. We vertrekken geneutraliseerd achter de wagen van de race director. 12km lang nerveus gewring, laat ze maar gaan! Stef en ik zakken een beetje uit tot we in rustig water terecht komen. Ondertussen regent het en is het koud! Het wordt kouder en kouder en boven op de eerste klim is het niet meer leuk! Alles is doorweekt en ijskoud. We moeten onze reddingsdekens gebruiken om ons warm te houden. Gelukkig breekt tegen het einde van de rit de zon weer door en bereiken we riva in het weer zoals het hoort: warm en zonnig!

DSCN0459.JPG

DSCN0471.JPG

sportograf-30736434.jpg

Shout outs:

Stef omdat hij een super teammaat is!

Dries en Sofie en hun trouwe rakker Lex, omdat ze super begeleiders waren!

Ief en Wim, voor het aangename gezelschap!

Jason Sumner, voor de leuke babbels onderweg

Mijn Grietje en onze Gijs en Mies, omdat ik van hen 8 dagen lang door de bergen mag racen!

Julie, omdat ze terwijl Ief en ik door de bergen racen Griet geholpen!

19:52 | Commentaren (2)

Commentaren

knap verslag gasten, kijk al uit naar het weekend ... !

Gepost door: Rikki | 18-09-12

Leuk verslag Pieter!
In een volgend topic een keer de salsa van Stef met buildlist?! :-)

Gepost door: Kurt | 19-09-12

De commentaren zijn gesloten.