13-05-13

CDS 2013, epic riding was done, massive fun was had

De Chemins Du Soleil, een echte klassier op onze kalendar. Zuid-Frankrijk, lente en de beste singletrails, meer heeft een biker niet nodig.

We vertrekken woensdag na school met 'het buske' vanuit de Kempen op weg naar Nyons. Rond half een 's nachts komen we daar aan en kruipen we in onze tentjes die de eerder vertrokken bikers al opgezet hadden (waarvoor dank). Onderweg hadden we heel wat buien gehad maar in Nyons was het 's nachts nog een 17°C, heerlijk.

Donderdagochtend begint met het traditionele checken van de bikes, er is altijd wel iets dat nog afgewerkt moet worden of beter kan.

DSCN1986.JPG

Daarna vertrekken we voor het afhalen van de startnummers en een kleine verkenningsronde, we doen de eerste 12km van dag 1 en komen geen enkele singletrack tegen, geheel tegen de CDS traditie!

Na een lunchke aan de tent trekken de meeste bikers en onze begeleiders het stadje in. Stef, Bert en ikzelf willen nog singletrack onder onze banden krijgen en vertrekken voor een klein tochtje. Na een klim over asfalt duiken we een singletrack in die eerst met de hoogtelijnen meeloopt om daarna over de kam verder omhoog te slingeren. Het laatste stuk moeten we te voet doen. We besluiten na een 20 minuten wandelen om toch maar terug te keren en even verder een andere singletrack bergaf te nemen. Dikke pret in de afdaling, snel en bezaaid met losse stenen. All systems go!

Dag 1 van de feitelijke CDS breekt aan. Na een gezapig stukje over asfalt en brede piste komen we aan een singletrack met slick-rockachtige rotsformaties. Spijtig is er op deze afdaling niks dan file en later zware modder die de wielen laat vastlopen, maar toch al wel amusant.

DSCN2011.JPG

Tussen de gezellige meute Franse bikers rijden we verder en de hoogtemeters stapelen op. Na een supervette afdaling komen we eindelijk aan de eerste bevoorrading waar we wat op adem kunnen komen en de reserves aanvullen.

DSCN2052.JPG

We (Stef en ik, de rest is ver voorop) klimmen en dalen (met evenveel pret als twee tieners op hun eerste fuif) verder. De kilometers en hoogtemeters stapelen lekker op. Aan de tweede bevoorrading treffen we nog net onze support crew en kunnen we onze piepende ketting smeren, ondertussen is Ief al gefinisht.

We zetten onze weg verder leggen de focus op speed & style in de afdalingen en de grijns op onze smoel wordt alleen maar groter, so awesome!

Aan de finish wacht ons een lekker stukje salami en kaas, welverdiend na 10uur biken (gemiddeld 7.2km/u). We genieten nog wat na op een bankje en staan nog even de pers te woord. Dan naar de camping, wassen, plassen en lekker eten.

Op dag 2 vergeet ik mijn fototoestel, dus geen fotos...we vertrekken vanuit La Motte Chalancon en na een transalpachtig begin van de rit (steile asfaltklim, met veel haarspeldjes) klimmen we verder langs een singletrack om zo meteen aan een zalig menu van feestelijk mountainbiken te beginnen.

De eerste serieuze afdaling van de dag is er eentje zoals uit de mooiste dromen. Eerst wat met de hoogtelijnen mee daarna technisch draaien en keren in een bos, dan over een smalle open track bezaaid met losse stenen, off camber stukken en mini drops. Mega, mega, mega vet! We joelen bij elke sleutelpassage en bereiken de eerste afdaling met het adrenalinepijl dik in het rood en de armpump tot achter onze oren! Tijd dus voor een petit café op het terras van de lokale bar.

Daarna wordt het eigenlijk alleen nog maar beter! Singletracks omhoog, singletracks omlaag, singletracks tegen de bergwand gekleefd die schijnbaar eindeloos de vallei volgen.

Aangekomen in Serres is het weer het dagelijkse ritueel, wassen, plassen, fietspoetsen en deze keer ook een pizza als dessert.

Op dag 3 rijdt Stef niet ( :-( ), ik zit dus zonder riding buddy (de rest van de XC Bikers is te snel voor mij...). Ik vertrek op het normale (belachelijk vroege) startuur maar ik snij een stukje van het parcours af door over de weg te rijden. Hierdoor spaar ik wat krachten (dat is nodig want ik ben niet in vorm). Ik had ook al voor mezelf uitgemaakt dat ik zou binnen rijden na de 2de bervoorrading.

DSCN2090.JPG

Na een tijdje klimmen kom ik Luc en Ief tegen vlak voor de eerste portage van de dag. Een goede 200 hoogtemeters te voet over een steil pad recht omhoog, pff, je moet wat doen voor die afdalingen.

De afdaling begint technisch om dan langs alpenweides en door modderpoelen naar het 2de deel van deze klim te gaan. Het laatste stukje van die klim is wel heel mooi. Door een rivierbedding die een natuurlijke trap vormt komen we op de top.

DSCN2111.JPG

De afdaling is een pareltje. Eerst overbospaadjes met veel grip in de zachte bosgrond om dan over te gaan in een pad met heel veel losse keien en te eindigen in een rotsige vlakte en dan grasland.

Op het asfalt na de afdaling staat Bert aan de kant met 2 'pompiers' bij hem. Zijn knie netjes ingepakt in een verband. Hij was gevallen in een bocht vol losse stenen... We bollen samen naar de bevoorrading en even later komt Peter daar ook aan.

We rijden samen over de weg verder naar Gap en nemen de laatste 3km van het parcours nog mee door.

Aan de finish nemen we een lekker warme douche en genieten nog van een heerlijke maaltijd om dan weer in het buske te stappen op weg naar huis.

Om 1u15 stappen we uit de bus, recht in ons lekkere bedje...heerlijk nagenieten...

11:09 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.