17-09-12

Craft Bike Transalp 2012 het verslag

Het klad lag al lang klaar, maar nu heb ik eindelijk eens tijd gemaakt om over de Craft Bike Transalp (CBT) oftewel 'den transalp' te schrijven.

De aanloop:

Op donderdag voor de CBT rijden we door de regen en de kou naar Oberammergau. Gelukkig met de wagen want het is geen weer om op de fiets te zitten. We maken nog een tussenstop in Bonn bij bike-discount.com. Ik koop er nog een Gore-tex regenbroek een Craft windvestje en een Vaude regenjas voor Stef.

Na veel 'Baustelle' en massas regen en wind komen we eindelijk aan in Oberammergau, Dries en Sofie zijn er ook net aangekomen. De rest was al netjes geinstalleerd. Verder lopen we ook bijna letterlijk tegen Julien De Vriese aan. Ex-mechanieker van Lance Armstrong en enkele dagen voordien nog te zien in Vive Le Velo op de VRT.

DSCN0037.JPG

Op vrijdag halen we onze startnummers op en ik maak mijn bike klaar na de spaakbreuk in Bolland een week voor de CBT.

DSCN0069.JPG

Etappe 1: Oberammergau naar Imst

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe1OAMGIMST

Het begint al goed 's morgens, veel regen en donkere wolken. 'Droog gaan we het vandaag niet houden...'

Uiteindelijk werd het een makkelijke rit, we blijven rustig achter in het pak hangen en bollen laat binnen. Het voordeel is dat we in de zon aankomen en niet in de regen ;-)  De laatste klim is wel een kuitenbijter en het lichaam moet weer even wennen aan het 'echte' klimwerk. Als een van de weinigen in de achterhoede sla ik erin de volledige klim te rijden zonder voet aan de grond te zetten.

DSCN0087.JPG

sportograf-30757199.jpg

Etappe 2: Imst - Ischgl

Alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe2IMSTISCHGL

We worden wakker op de camping en alweer dreigen er donkere wolken boven ons hoofd. Gelukkig blijft het onderweg zo goed als droog. We maken er weer een rustig ritje van en genieten van de rust in de achterhoede. 's Avonds hebben we weer regen en koude. Van miserie kruipen we een bar binnen want we slapen op een betonparking tussen de mobilhomes. Wij slapen in Quecha gooitentjes en het is dus lekker avonturen. Onze kleren wassen we in de ijskoude rivier.

DSCN0147.JPG

DSCN0176.JPG

Stef zorgt aan de finish voor nog een beetje animo door lekker vroom over de kop te gaan:

DSCN0184.JPG

Een vergelijking, Service Course team rennsport en XC Bikers:

DSCN0187.JPG

Service Course Scott:

DSCN0195.JPG

Etappe 3: Ischgl - Nauders

Alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe3ISCHGLNAUDERS

We worden wakker en het is koud, ijskoud! De bergtoppen zijn wit en er wordt nog steeds sneeuw gemeld op de Idjoch waar we vandaag over moeten. Dries en Sofie hadden gisteren al een verkenning gedaan op de Idjoch en hadden al aangegeven dat het er koud kan zijn, maar er zou ook een hele grave berghut zijn.

Onderweg naar de Idjoch stoppen Stef en ik nog even in die berghut voor een lekker posh koffietje. Op het laatste stuk van de klim rijden we door kleine sneeuwvlokjes door naar een zonnige afdaling. De afdaling is snel en Stef laat zijn remmen even koken (gesinterde blokken gecombineerd met een 'conduite engagé). Aan de finish is het zonnig en we eten een lekkere salade. We slapen weer op een betonparking maar deze keer met een prachtig uitzicht en vlakbij de lift die ons naar e pasta party boven in de berghut brengt.

Aan de voet van de laatste klim leren we ook een Amerikaan kennen (den Jason) die wat teleurgesteld is in het parcours (te weinig singletrail). We kunnen hem alleen maar gelijk geven maar leren hem ook dat het 'all in the mind' zit.

DSCN0201.JPG

DSCN0220.JPG

DSCN0235.JPG

Etappe 4: Nauders - Scuol

allen fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe4NAUDERSSCUOL

Ah, Scuol, waar ik in 2006 al was als helper van de transalp en waar ik in 2009 de Nationalpark Bike Marathon al reed. Een rustig, gezellig stadje in Zwitserland, ons doel voor de dag.

Het wordt een snelle korte etappe in relatief goed weer. Onderweg kunnen we onze skills nog eens laten zien op een natte worteltrail waar we vele bikers de les leren. Afgunst is ons deel maar het raakt ons niet, rijden niet mouwen is ons moto. Op het einde van de rit zetten we ons nog even op kop voor een vrouwenteam van Burn Baby. Met een hoge snelheid brengen we hen binnen waardoor ze een plaats winnen in het klassement en wij ons 'de man' voelen omdat we eens op kop hebben mogen sleuren.

We slapen op de camping van Scuol bij Marianne en genieten van hun nieuwe en super strakke sanitairblok. Eindelijk een beetje luxe, niet alleen Sofie geniet er met volle teugen van. Voor de pasta party gaan we weer met de lift omhoog.

sportograf-30757612.jpg

DSCN0292.JPG

Etappe 5: Scuol - Livigno

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe5SCUOLLIVIGNO

Het roadbook is duidelijk, dit zou een pareltje van een rit worden. Een deel van de rit ken ik al van de Nationalpark Bike Marathon en ik weet dus dat het goed gaat worden. We rijden weer wat vlotter door to Stef een kettingbreuk heeft in een steil klimmetje op een singletrack. Gelukkig blijft hij op de trail (en niet in de afgrond) en na een snelle reparatie kunnen we verder. Het einde is nog even heel pittig met nog heel wat verborgen hoogtemeters. Sofie en Dries hadden voor een rustige camping gezorgd buiten Livigno. We eten lekker rustiek in de het restaurant van de camping (polenta met worst en een paar glazen rode wijn voor mij).

Ondertussen begint de 'stress' van de transalp ook wat te wegen. We zijn allemaal al weer een hele tijd onderweg, we hebben slecht weer getrotseerd, we worden moe, we zitten uren in het zadel of achter het stuur van de auto. Daarbij komt nog eens dat we de dag erop een monsterrit voor de boeg hebben (zowel op de fiets als in de auto).

DSCN0359.JPG

DSCN0361.JPG

sportograf-30756259.jpg

Etappe 6: Livigno - Ponte Di Legno

Alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe6LIVIGNOPDLEGNO

De marathonrit dus vertrekken we een uur vroeger, auw dat doet pijn! Op de eerste klim staat er meteen een monsterfile en er staan nog maar een 10-tal ploegen achter ons. Maar in de singletracks en de volgende klimmetjes schuiven we al goed op. In de langste afdaling van de transalp kunnen we ons echter eens goed laten gaan. We vliegen letterlijk over de grove schotter en halen de ene ploeg na de ander in. Met onze armen stijf van de arm-pump bereiken we de 2de bevoorrading. Voor ons doemt nu de Mortirolo op een klim gekend uit de Giro, eentje waar de profs zelfs een compact voor monteren. De klim is lang en heel steil, maar Stef voelt zich heel goed en geeft aan dat hij wil vlammen. Ik steek en gelleke en even later voel ik me ook weer tip top en samen verhogen we ons tempo. We merken onderweg dat we heel wat ploegen inhalen. Het is Attack time en we trekken helemaal door.

We rijden een sterke finale met het gas helemaal open (op een gegeven moment rijden we zelfs even verkeerd en moeten terug omhoog). Bij de aankomst blijkt dat we zelfs niet zo ver achter Ief en Wim zitten (ons snellere XC Bikers team) een teken aan de wand.

Aan de auto (weer op een betonparking tussen de woonwagens) zwansen we een beetje dat we de Scott Attack trui gewonnen zouden hebben. Stef krijgt telefoon van een onbekend (duits) nummer en neemt niet op. Net op het moment dat Ief zegt dat het de organisatie is voor onze trui gaat mijn telefoon. En jawel hoor, een Duits nummer met de melding dat we binnen de 15min op de ceremonie protocolaire verwacht worden voor de Scott Attack trui. Stef in ik op het podium voor onze trui (blink, blink) en daarna op de foto met Paola Pezzo! Een geslaagde dag die we afsluiten met een terassje in Ponte Di Legno.

DSCN0375.JPG

DSCN0388.JPG

sportograf-30684066.jpg

IMG_1074.JPG

Etappe 7: Ponte Di Legno - Madonna Di Campiglio

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe7PDLEGNOMADDICAMP

Scott Attack trui dus worden we afgeroepen om 5 minuten voor de start op de eerste startlijn plaats te nemen. Dit is gewoon vet! We staan daar gewoon tussen de profs en vliegen samen met hen door het dorp voor de eerste kilometers. Doordat we vooraan mogen starten kunnen we heel lang een mooie positie handhaven. Op de Tonale vraagt Stef hoe het gaat, ik voel me goed, hij ook. We besluiten te doen wat Ief ons opgedragen had: de trui verdedigen! We leggen de zweep erop en rijden heel sterk, we blijven goed samen en maken heel snel terrein goed op andere teams. Tot op de laatste klim het noodlot toeslaat. Een steen springt omhoog en raakt de derailleur van Stef. Derailleur in het wiel, pad zo krom als een hak. Snel besluiten we om de bike singlespeed te maken (gelukkig heel gemakkelijk op de Salsa) en zo verder te rijden. Ik duw of trek Stef waar het kan maar echt snel kunnen we niet verder. Heel wat teams rijden ons weer voorbij. Een beetje (echt maar een beetje) teleurgesteld rijden we Madonna binnen en planten ons op een terras voor een posh toast en espresso machiato, genieten...

Op de camping een eindje buiten Madonna kunnen we wat bekomen tot ik weer telefoon krijg van een duits numer. De boodschap: 'Yuu haave won zee scott attack jerszej againn'. Dus wij weer naar de pasta party en weer een truitje in ontvangst genomen. 's Avonds moeten we nog wel de Salsa van Stef in orde maken. Helemaal goed kunnen we het niet maken, maar goed genoeg om de laatste dag binnen te bollen.

DSCN0422.JPG

DSCN0435.JPG

DSCN0438.JPG

DSCN0441.JPG

Etappe 8: Madonna dC - Riva del Garda

alle fotos hier: https://picasaweb.google.com/105931523019282258570/Etappe8MADDICAMPRIVA

Laatste dag dus geen risicos, heel aankomen en nog even genieten van het biken. We mogen weer op de eerste rij starten en hebben dus alle tijd voor een koffie en nog een koffie. We vertrekken geneutraliseerd achter de wagen van de race director. 12km lang nerveus gewring, laat ze maar gaan! Stef en ik zakken een beetje uit tot we in rustig water terecht komen. Ondertussen regent het en is het koud! Het wordt kouder en kouder en boven op de eerste klim is het niet meer leuk! Alles is doorweekt en ijskoud. We moeten onze reddingsdekens gebruiken om ons warm te houden. Gelukkig breekt tegen het einde van de rit de zon weer door en bereiken we riva in het weer zoals het hoort: warm en zonnig!

DSCN0459.JPG

DSCN0471.JPG

sportograf-30736434.jpg

Shout outs:

Stef omdat hij een super teammaat is!

Dries en Sofie en hun trouwe rakker Lex, omdat ze super begeleiders waren!

Ief en Wim, voor het aangename gezelschap!

Jason Sumner, voor de leuke babbels onderweg

Mijn Grietje en onze Gijs en Mies, omdat ik van hen 8 dagen lang door de bergen mag racen!

Julie, omdat ze terwijl Ief en ik door de bergen racen Griet geholpen!

19:52 | Commentaren (2)

01-05-12

Bike Updates

De Niner Air 9 heeft ondertussen weer enkele upgrades gehad:

- Smudek Carbon zadel en zadelpenstrop

- Easton EC70 carbon zadelpen met tune-hardware

- Easton EC70 wide carbon stuur

- Tune AC38 titanium trapas

- Terralogic cartridge in de Fox

- Maxxis Ikon EXO banden

- X.0 10 speed trigger shifter

- Hope M4 remklauw vooraan, X2 achteraan

- nieuwste XTR pedalen

Met het oog op de chemins du soleil komt er vooraan nog een 183mm schijf op.

Het gewicht zit nog steeds onder de 10kg.

Oeps een crosser voor de lens:

IMG_6183.JPG

Niner drive side:

IMG_6185.JPG

Niner non drive side:

IMG_6197.JPG

Easton parts:

IMG_6190.JPG

IMG_6203.JPG

Hope matchmakers, zwarte anodisatie verwijderd:

IMG_6202.JPG

Verder werd de Salsa Spearfish ook afgewerkt, zoals op de foto met pedalen komt hij op 12kg rond:

IMG_6175.JPG

Een heerlijk fietske, optimale geometrie met een stuurgedrag om echt te 'rippen'. Het fietske zal weldra naar een andere thuis gaan (deze is in opdracht  opgebouwd).

Nog even en we vertrekken weer naar 'de chemins', nog 2 weekjes de trainingen opdrijven en dan de eerste piek van het seizoen leggen.

18:31 | Commentaren (0)

24-04-12

Fox F29 RLC wordt F29 Terralogic

Vroeger had ik een Fox F100X, de leukste vork waar ik ooit meegereden heb.

De X staat voor Terralogic, een demper die met een speciaal systeem enkel inveert bij echte schokken (langs onder) en niet wanneer je 'langs boven( kracht zet (bij spurten, klimmen, ...). Een vork met een automatische lock out en dus geen gefoefel met lock out knoppen, remotes enzovoort.

Op mijn Niner heb ik een F29 RLC een vork met rebound, compressie en lock out instelling. De top of the line voor de Fox reeks (destijds). Maar deze vork heeft me nooit dezelfde prestaties gegeven als de Terralogic.

In de afdalingen moest de lock out echt wel af om het beste uit de vork te halen. In het heetst van de strijd wil je dit natuurlijk wel eens vergeten, waardoor de vork niet op maximum capaciteit werkt. Ook moest ik daarvoor mijn rechterhand van het stuur halen en naar de vorkkroon reiken. Dit kan ook niet in afdalingen waar maximale stuurcontrole nodig is.

Na een recente service van mijn vork kwam ik op het idee om te bekijken of een F100X terralogic demper niet aangepast kan worden om in de F29 RLC te passen om zo terug te kunnen genieten van de eenvoud van een terralogic vork.

Tijdens een googlesessie kwam ik bij 2dehands terralogic patronen op ebay terecht. De aanbieder had ook een patroon van een 26inch 130mm vork met terralogic te koop. Wat rekenwerk leerde me dat deze evenlang moet zijn als een RLC van de F29.

De verkoper verkocht enkel binnen de US, dus liet ik het patroon naar een collega in de US sturen. Die collega is deze week in België en bracht het patroon voor me mee, lekker handig.

Bij het vergelijken van de patronen werd bevestigd dat ze identiek in lengte zijn, een eerste kleine zege:

fox, rlc, terralogic, cartridge,

Hieronder zie je een detail van het terralogic stuk waar het koperen terralogic ventiel inzit (onderste op de foto):

IMG_6156.JPG

De installatie is super eenvoudig enkel de demperkant van de vork moet open en de olie moet ververst worden.

Na het vullen van de demper met olie (enkele keren pompen met de vork) werd duidelijk dat de terralogic nog werkte. Bij de eerste korte testrit merkte ik nog wel dat de werking soms wat vertraging oploopt. Dit is volgens mij het gevolg van de 10wt olie die ik uit noodzaak gebruikt heb. Ik hoop dit op te lossen door naar de voorgeschreven 7wt te gaan (zodra deze aangekomen is).

Als alles lukt heb ik dan voor 65 Euro een F29X. Momenteel kost een F29 Terralogic meer dan 1000euro en de patronen kosten nieuw meer dan 300euro. Het terralogic gevoel in het korte testritje was ondanks de onvolledige werking toch weer helemaal daar en dat voelde echt als thuiskomen....

IMG_6158.JPG

De rode reboundknop zal nog ont-anodiseerd worden naar een neutrale zilveren kleur door een badje in NaOH (ontstopper, ovenreiniger).

Verder ook nog een mooie spearfish aan de haak geslagen (pun intended):

IMG_6161.JPG

Spijtig genoeg een maat te klein en dus niet voor mij....................................................................

02-04-12

Terug van weggeweest

 

Het is lang geleden dat de blog nog eens up to date gebracht werd, maar we hebben niet stil gezeten. Met het nieuwe jaar werden ook nieuwe doelen gezet.

 

Het hoofddoel voor dit jaar is de Bike Transalp Challenge, na een pauze van 5 jaar nemen we weer een keer deel (vorige deelnames in 2005 en 2007). Ik zal een team volgen met rennsport makker Stef, Ief en Wim vormen een tweede team. Na de winterse trainingen zijn de voorbereidingen nu echt begonnen. Nu de dagen wat langer zijn is het ook makkelijker om meer trainingsarbeid te leveren. De wegfiest werd ook weer van stal gehaald.

 

Een eerste tussentijdsdoel komt al aardig in de buurt. Naar jaarlijkse gewoonte trekken we ook dit hemelvaartsweekend weer naar de Drôme om er de Chemins Du Soleil te rijden (www.raid-vtt.fr). Deze zullen we behandelen als een mini stage race en een eerste gewenning aan het meerdaags koersgeweld.

 

In de aanloop naar de CDS zullen we nog heel wat kilometers en hoogtemeters in de Ardennen en het Hageland afwerken. Na de CDS gaan we door op het elan met de Raid Des Hautes Fagnes als tussendoel (www.rdhf.be).

 

De CDS belooft zeer pittig te worden o.w.v. het omgekeerde parcours, dit keer vertrekken we in het hooggebergte om dan naar het middengebergte toe te rijden. De ervaring leert dat de laatste op papier gemakkelijke etappe dan vaak zeer moeilijk wordt door korte venijnige klimmetjes die met vermoeide benen genomen worden.

 

 

profil_rando-raidVTT2012.jpg

 

 

Op het gebied van materiaal zullen we allebei op een 29er hardtail rijden, Stef op een stalen Salsa met Lefty, ikzelf op mijn scandium Niner met traditionele voorvork.

 

Om het voorzien van reservestukken wat makkelijker te maken rijden we allebei met een 10spd SRAM/Middleburn aandrijflijn en Hope schijfremmen.

 

13:31 | Commentaren (1)

09-06-11

Air 9, de scandal vervanger

De On One heeft een opvolger gekregen. Door de hogere standover bij de Scandal tikten mijn knietjes vaak tegen de bovenbuis aan, zeer vervelend. Door de ervaring met mijn One 9 wist ik dat dit bij Niner geen probleem is.

Via een Amerikaanse collega haalde ik een 2010 fukushima blauwe Air 9 naar België. Het frame komt van bij Bike 29 en stond er in de uitverkoop.

De onderdelen van de Scandal vonden hun weg naar de Niner (met enkele upgrades). Zoals hieronder afgebeeld in de big mountain race trim brengt de bike 10.4kg op de weegschaal (203mm + 183mm schijven wegen serieus door). Stilaan zal de bike wel op dieet gezet worden.

De afgelopen weken werd de niner al serieus getest in Zuid-Frankrijk en ook goedgekeurd. Een beest van een bike. Door de vele losse stenen en de hoge snelheden is het 'nief' er ondertussen ook al af.

nacds2011 003.jpg

nacds2011 014.jpg

nacds2011 004.jpg

nacds2011 012.jpg

DSC00464.jpg

 

 

21:20 | Commentaren (5)

03-05-11

SSEC 2011 Maredsous

Afgelopen weekend was het dan zover, het Europese kampioenschap singlespeed MTB. Dit jaar gehouden in België dus moesten we er bij zijn. Na een hel van een werkweek trok ik samen met Stef naar Maredsous.

Na een toch wel lange autorit (met nog wat vrijdagavondfiles) kwamen we ter plaatse aan. Nog even 'carboloaden'met een fritje en een boulet en wat hydrateren met Maredsous blond en Chimay tripel. Na het wisselen van het verzet naar de 'bergmodus' 32x21 kropen we in onze tent voor een heerlijke nachtrust.

Het verdere verslag komt een van de dagen, maar de bevoorrading was TOP:

 

p4pb6531730.jpg

20:52 | Commentaren (1)

11-03-11

29er to the Victory

Flor Vogel rijdt zijn Scott 29er (met lekkere tuben) naar de overwinning op een leuk parcours:

 

19:48 | Commentaren (0)

18-01-11

something fresh

new scandal.jpg

...wachtend op zijn nieuwe baasje....de laatste details moeten nog gedaan worden vandaar de spacers en lange leidingen.

21:45 | Commentaren (0)

26-12-10

Sitting on the edge

De kerstman bracht deze uebercoole EDGE zadelpen!

191g carbonweldaad. Dankzij de bijgeleverde adapter past de Speedneelde perfect. Zoals steeds klik op de foto voor een grotere versie.

edge zadelpen 001.jpg

edge zadelpen 003.jpg

Deze combinatie is een goede 300g lichter dan de Thomson Elite + WTB Silverado! Past perfect bij de EGDE Sweeper Bar.

06-12-10

Zilvermeer MTB Trophy

Afgelopen zaterdag 4 december werd er aan het Zilvermeer de WTC Achterbos Zilvermeer MTB Trophy gereden.
Een koerske voor liefhebbers van 50 minuten + 1 ronde over een parcours uitgezet op het recreatiedomein van het Zilvermeer.

Aan de start 2 XC Bikers, Wim en Pieter. De ene op zijn Specialized winterraket, de andere op zijn vertrouwde Niner singlespeed. Ief opteerde voor het supporteren omdat hij nog herstelt van een buikgriepje.
Het weer speelde niet echt mee, het was koud (-3°C) er stond en stevige wind en de wolken waren geladen met sneeuw.
Het parcours was deels sneeuwvrij maar goed te berijden. Om 11u werd het startschot voor de eerste reeks gegeven (-31jarigen), onze XC Bikers startten 1 minuut later met de +31jarigen.

Ik (Pieter) start snel, dankzij mijn zwaarder-dan-anders-32x14-verzet, en ik draai bij de eersten het strand op. De grote wielen van mijn Niner houden goed spoor door het losse zand en als derde of vierde kom ik door de eerste zandbak. Ik laat me daarna wat uitzakken om niet het risico te lopen om mezelf meteen op te blazen. Vrij snel rapen we de achterhoede van de eerste groep al op.
In de eerste rondes heb ik nog last van koude handen, maar eens alles onder stoom komt te staan voel ik me goed op de fiets).
Halfweg de koers moet ik even stoppen, mijn snelspanner had zich los gewerkt en daardoor zat mijn voorwiel los. Een onhoudbare situatie dus een verplichtte stop.

Tegen het einde van de race zie ik Wim plots aan de kant staan, hij is gestopt bij een renner die serieus gevallen is. In de verte zie ik het Rode Kruis al aankomen.
Wim geeft iets later op (net als collega Michel die ook gestart was). In de laatste ronde moet ik even stoppen omdat de renner over het parcours afgevoerd wordt naar de ziekenwagen. Geen probleem ik wacht even af. Maar hierdoor komen er wel een viertal renners uit de achterhoede op mijn wiel zitten. Ik pers er nog wat uit en kan ze achter me laten.

Ik finish ergens in het pak, de juiste uitslag ken ik niet maar die zal nog wel een keer op www.wtcachterbos.be komen (samen met de fotos).

Na een douchke kijken we nog even naar de 'oude glorieën' die ondertussen in de sneeuw moeten rijden. We zien Boonen en Co nog wat opwarmen op het parcours maar ondertussen is het voor mij te koud geworden en is het tijd om naar huis te gaan.

Het was weer een leuk dagje racen, midden in de winter, niks te verliezen, gewoon amuseren.

23-11-10

Rennen cogs voor rennsport

Vandaag een pakketje uit de US ontvangen.

rennen cog 008.jpg

Een 17T en een 23T aluminium singlespeed tandwiel. Ze hebben alles wat een goede singlespeed cog moet hebben. Brede basis, verstevigings ribben en diepe tanden. De prijs is ook zeer schappelijk.

De 23T zal ik sparen voor momenten zoals de laatste dag van de Chemins Du Soleil. De eerste 2 dagen zal ik met mijn vertrouwde 21T rijden, met de 23T heb ik dan een beetje soelaas voor de beentjes wanneer we de laatste dag met vermoeide benen naar meer alpien terrein gaan.

De 17T zal dienen voor parcoursen zoals de Kellerwald etc. Hieronder nog een detail van de 17T:

rennen cog 010.jpg

Zoals je kan zien zijn de trainingen voor het EK singlespeed in Maredsous ook al gestart met gewenning aan de lokale sportdrank.

Links:

http://www.rennendesigngroup.com/store.html

http://ssec2011.blogspot.com/

 

 

 

29-09-10

Scandal update en Niner frankencross

De Scandal is terug gemonteerd, de Edge sweeper bar en 1X10 met XX staan erop.

IMG_4961.jpg

Met de shifter op de hope matchmaker ziet de Edge sweeper er heel clean uit.

IMG_4962.jpg

IMG_4964.jpg

Ik heb voor een X9 shifter gekozen omdat ik met het oog op de toekomstige 10 speed gripshifts toch de kosten wilde drukken. De X9 kost de helft van de XX shifter en is zeker zo mooi in zijn zwarte jasje.

IMG_4966.jpg

De XX shifter stuurt de ketting over een cassette met een groot bereik (11-36) ideaal om met een enkel blad vooraan te rijden.

IMG_4967.jpg

Het geheel moet nog in het veld getest worden maar de eerste indrukken van de XX zijn goed, het schakelt zoals we van SRAM gewoon zijn.

Op de Niner heb ik voor de grap 32mm Challenge Grifos gelegd, het is nu dus een Frankencrosser. Het leuke is dat dit grapje eigenlijk heel goed rijdt op een typische kempische toertocht. Het loopt enorm snel, natuurlijk moet je wel inboeten in comfort en is het iets riskanter in de bochten dan met een 2.25 rocket ron.

IMG_4970.jpg

Natuurlijk wel voldoende moddervrijheid...

IMG_4972.jpg

Nog handig aan deze bandjes is ook dat ik er makkelijk mee op de weg kan trainen en gewoon af en toe het veld in kan duiken.

 

21:03 | Commentaren (0) | Tags: niner, grifo 32mm, xx, 1x10

09-09-10

Some more...

Weer zijn er wat nieuwe spulletjes aangekomen, leuk!

IMG_4800.jpg

Wat kwam er vandaag aan:

  • E thirtheen guide ring, paars met 37 tanden
  • Cateye bracket en zender om mijn fietscomputer makkelijk op beide bikes te gebruiken
  • Hope matchmaker klemmen voor de Hope Race in de SRAM versie

De Hope Race matchmaker past trouwens perfect op de ouder Mono Minis:

IMG_4802.jpg

Cassette en shifter zijn onderweg, nu nog een nieuw zadel en een nieuwe trapas en het beestje kan terug gemonteerd worden.

 

15-08-10

Transmaurienne 2010, afzien als de beesten

Zelden heb ik zo hard afgezien als op de Transmaurienne, dit staat in mijn top 3 van afzien op de fiets!

De oorzaak van het afzien is heel simpel, te weinig training in de aanloop naar de Transmau (niet geholpen door een trip naar Chicago voor de job) en een brutale onderschatting van het event.

Na de proloog op woensdagavond was het allemaal nog dikke fun, een toerke koersen door downtown Saint-Jean-de-Maurienne door het parkje en vliegend over trappen. Dikke pret en een lekkere adrenaline kick.

transmau 1.JPG

Tijdens de eerste etappe slaat het noodlot toe, op een modderige singletrack hoor ik vanalles kletteren, ik kijk naar achter en zien mijn derailleur levenloos aan de ketting hangen. Ik stop om de schade te bekijken en zie dat de kooi van de derailleur gewoon in twee stukken gesprongen is. Game Over (na amper 9km), ik vloek eens goed en wenste dat ik mijn singlespeed bij had . In de stromende regen ga ik te voet verder naar de bevoorrading waar Griet en Gijs me even later komen ophalen. Gelukkig had ik mijn ouwe trouwe GoreTex jasje mee en had ik 's morgens nog een regenbroek gekocht in de lokale Intersport. In die regenbroek van 11,95 Euro in maatje small zette ik meteen mijn schaar om er een korte broek van de maken. Abandon op dag 1 en dus direct uit het klassemant genomen.

transmau 2.JPG

Nadat Griet me opgepikt had ging ik op zoek naar een nieuwe derailleur, ik kocht de enige bschikbare SRAM derailleur in de buurt. Een X.5 instapmodel, maar het belangrijkste was dat ik weer kon rijden (het ding doet trouwens zeer goed zijn werk).

Dag 2 was er eentje zonder zorgen en met een mooi parcours (op de eerste afdaling na die zowat helemaal te voet gedaan moest worden). Achteraan gestart en op een rustig tempo de etappe uitgereden. In de leukste singletrack afdaling van de dag nog aan het 'koersen' geweest met een Ier op een Rocky Mountain, compleet met nose wheelies om de fiets om te zetten in de haarspelden, ZALIGGG!

transmau 3.JPG

Dag 3 de grote marathon etappe! Om kort te zijn dit ritje was gewoon BRUTAAL. Een pak hoogtemeters, hellingen tot 38% en dat alles op maar 60km. Samen met Wim start ik redelijk vlot, maar in de eerste grote klim krijg ik een mini inzinking en moet ik Wim laten gaan. Aan de bevoorrading kom ik hem weer tegen. Ik schaar vlug wat binnen en zet de achtervolging in op Wim. Een eindeloos lange afdaling volgt met daarin wel 90% singletrack. We nemen eerst het pad waar ik de eerste dag mijn derailleur brak om te eindigen in een singletrack die we in het begin van de week genomen hadden als opwarmer. Nergens kom ik Wim tegen, dit terwijl ik een betere daler ben. In het begin van de monsterklim (in het midden van de rit, 15km onafgebroken klimmen) komt Wim achter me vandaan. Blijkbaar was ik aan de bevoorrading voor hem weg. Op het steile eerste stuk van de klim kunnen we zo goed als overal naar bovenrijden (met af en toe een pause in plaats van te wandelen). Later op de klim moet ik hem laten gaan en begint het voor mij heel moeilijk te gaan. De organisatie had een tijdslimiet gezet aan de passage van de Croix De Fer, even denk ik er nog aan om ergens in de kant te gaan zitten en te wachten op de tijdslimiet. Maar ik duw verder en 6 minuten voor de grens passeer ik en begin ik aan de laatste 2 beklimmingen. Even later breekt mijn veer, het gaat steeds moeizamer en mijn darmen wringen serieus tegen. Ik stop even om Griet te bellen dat ik erdoor zit. Daarna gaat het weer moeizaam verder, gelukkig is het panorama adembenemend, dus neem ik af en toe de tijd om daarvan te genieten. Na een stukje MTBen door echt alpiengebied kom ik helemaal leeg aan de finish. Samen met Wim plant ik me in de Volvo van Reno die ons weer naar de camping brengt.

transmau 4.JPG

Dag 4, de laatste. Hierover kan ik heel kort zijn. 5km gereden, steendood, kuisop, warm en koud tegelijk, maagkrampen, braakneigingen. Ik geef op en bol terug naar de camping.

transmau 5.JPG
Alles bij elkaar was het toch weer dikke pret! De vreugde bij de XC Bikers is helemaal compleet wanneer Ief op de 24ste plaats algemeen eindigd en zo 4 UCI punten in de wacht sleept.
Voor Ief was dit de eerste grote koers op zijn Chaos Absolute Overdrive 29er prototype ( www.chaos-carbon.com )
chaos absolute overdrive 29er.jpg
Zelf reed ik deze wedstrijd met een setje wielen gespaakt door Gino van Chaos Carbon.
chaos wheels.jpg

29-06-10

Scandal ready to roll

De Scandal rolt! Dit weekend de bike afgemonteerd en daarna ook getest.

De eerste testen zijn heel goed, stuurt zo goed als hetzelfde als de Niner en een zitpositie bijna tot op de mm na hetzelfde als de niner. Voor mij is de On One scandal een heel goed alternatief voor de dure Niners.

scandal klaar 2

 In de setup op de foto komt de bike op 9,990kg, zeker niet slecht voor een geveerde 29er. Het is wel zo dat ik dankzij de 1x9 setup onder de 10kg kon duiken (geen voorderailleur, geen shifter, geen klein kettingblad, geen kabel). De 1x9 (met 33T voorblad) rijdt heerlijk, zeker als je een singlespeed gewoon bent is het goed te doen. Enkel vandaag tijdens een rit met de taperiders had ik wat moeite om de mannen op hun koersfietsen te volgen. Maar dat is natuurlijk niet het biotoop van deze fiets. Nu zondag gaan we testen in de Ardennen en verder trainen richting Transmaurienne die ik ook met deze bike zal doen (in een 2x9 setup).

scandal klaar 1

Het gewicht zal wat rond de 10kg blijven schommelen naargelang de banden die ik zal monteren (parcoursafhankelijk). Ben je dus op zoek naar een betaalbare 29er bekijk dan zeker de On One eens (bij ons in de club zijn er ondertussen al 3 On One Scandal 29er en in totaal 6 29ers).

21:43 | Commentaren (3)

19-06-10

Raid des Hautes Fagnes

Het was weer een feestje!

Ik had mezelf ingeschreven voor de 90km, de avond voordien de Niner nog klaargezet (banden gewisseld, bergverzet erop). 's Morgens op tijd naar Malmedy (2 clubmakkers die de 115km reden).

Ik mocht starten in het eerste startvak van de 90km, maar dat stond al redelijk vol, dus dan maar vooraan in het tweede gaan staan. Op de eerste klim kom ik als derde van het startvak boven, maar ik merk dat mijn voorste band zo goed als plat staat. Ik had de Rocket Ron er pas de avond ervoor opgelegd en de band was blijkbaar nog niet verzadigd met notubes, pomp uit achterzak en bijpompen, het halve startvak schiet terug voorbij.

In de eerste echte afdaling (door de weide) loopt mij kettingn eraf, huh op een singlespeed?
Ik dacht eerst dat mijn ebb verschoven was en haal mijn minitool boven om die terug op de juiste plaats te zetten. Natuurlijk krijg ik met dat kleine ding de bout niet los. Ik leg de ketting er terug op en zie dat het achterste kransje niet mooi uitgelijnd is, oorzaak gevonden, dom van mij.

rdhf 1

Ondertussen de hoop op een mooie eindtijd wat opgegeven en dan maar op toeristenmodus verder. Een beklimming later kom ik Willem tegen even een goeie dag zeggen en we gaan weer verder. Het loopt goed en de Rocket Ron is de ideale keuze voor de nattere ondergrond. Het parcours is een droom en ik kom zo goed als overal boven.

rdhf 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste beklimmingen zijn wel echte kuitenbijters (klim naar Xhoffraix en uit de steengroeve) af en toe voel ik een kramp opkomen in mijn linkerbil wanneer ik aan de pedalen trek. Even later hetzelfde gevoel in mijn rechterbil. Van dan af alleen nog maar geduwd op de pedalen en niet meer getrokken. Mijn handen tonen ook al tekenen van vermoeidheid van de schokken die door de vaste vork doorgegeven worden.

rdhf 3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na 5u45 (eigen gemeten totaatijd incl stops)  bol ik over de finish, moe maar voldaan en blij dat ik Belgisch mooiste uitgereden heb. Aan de finish niet te lang blijven plakken want om kwart voor vijf 's morgens moet ik alweer de baan op voor het werk.

Van enkele afdalingen krijg ik nog steeds natte dromen (zoals de steile afdaling dwars door het bos voor de klim naar het kasteel) en de technische afdaling na stuwdam van Robertville)

resultaat:

Catégorie
PosNrNomAgeIOCEquipeRéelTempsTkmMoy.RangNomLocalité

65.1180POTTERS Pieter31BELXCBIKERS.BE5:44:295:44:373:5015.6725ma1TURNHOUT

 ALL PICTURES COPYRIGHT www.sportograf.de

14:30 | Commentaren (0)

08-06-10

Scandal build part 4

Vandaag nog wat werkjes aan de Scandal gedaan. Eerst begonnen met het monteren van de kabelgeleider onder de bracketbus. Hiervoor moest eerst een gat met M5-draad voorzien worden. Na het boren van een gat van 4mm werd de draad gesneden:

draadtap 1

Na het snijden van de draad nog even afwerken door er met een stalen bout doorheen te gaan (vooraleer de zachte alu-bout te monteren):

draadtap 2

Daarna kon de geleider gemonteerd worden, natuurlijk met bijpassende alu bout (M5x10):

geleider ok

De volgende stap was het verwijderen van de fabrieks kabelstop voor de voorderailleur. Deze heb ik er gewoon afgezaagd met en los zaagblad van een ijzerzaag om zo dicht naast de zitbuis af te kunnen zagen:

nok af 1

Na:

nok af ok

Daarna kon de voorderailleur gemonteerd worden, aan de liggende achtervork is er maar net genoeg plaats:

voorder krap

geleider 1

De kabel werd afgedicht met een combinatie van Gore en Shimano onderdelen:

cable stop + grub

Een eerste indicatie geeft ondertussen aan dat de fiets net boven of net onder de 10kg zal zitten, veel zal afhangen van het gewicht waarop de wielen uiteindelijk uitkomen.

To be continued...

21:58 | Commentaren (1)

06-06-10

Pass storming

Pass Storming, dat is wat Stef dus heel der dagen in Oostenrijk doet en waarom hij een Rocky Mountain Slayer heeft...

 

22:02 | Commentaren (1)

Bandjes

bandjes

14:08 | Commentaren (0)

03-06-10

Scandal build part 3

Voor de single ring set up zal ik een MRP kettinggeleider en een e thirtheen 33T kettingblad gebruiken:

mrp en e13 1

mrp en e13 2

 De meeste andere onderdelen zijn ook op weg...

21:49 | Commentaren (2)

01-06-10

Sneak peek the sequal

Het vervolg op de sneak peek, het is dus een On One Scandal 29, het british racing green werd eraf gestript en het frame zal blank aluminium blijven.

on one scandal 29

De graphics heb ik zelf gedaan en het frame wordt ook omgebouwd om een koersderailleur te monteren. Daarom heb ik met blindklinknagels een extra cable stop op de onderbuis gezet. Hierdoor wordt de kabel verplaatst naar een down pull positie.

cable stop road mech

Verder is het allemaal nog work in progress...

 graphics

drive side

 non drive side

 

20:36 | Commentaren (4)

25-05-10

Ardennes Trophy La Reid 24/05/10

Om half zeven 's morgens spring ik op de Niner, met de rugzak op de rug fiets ik naar Geel. In Geel aangekomen laden we de fietsen op de auto en trekken we met 3 XC Bikers (Ief, Wim, mezelf) naar 'Dardennen', meer bepaald naar La Reid voor de Ardennes Trophy.

getimage2

Foto copyright: http://www.bloggen.be/mtblily/

In La Reid aangekomen is de overrompeling meteen zichtbaar, overal hordes bikers onder een stralende zon, top! De inschrijvingen gaan dankzij onze digitale ID kaarten heel vlot en voor we het weten staan we in de startboxen. Ief en Wim starten op de 90km, ikzelf op de 70km. Op de Niner steekt nog het verzet van de Chemins (32x21), maar wel terug de kleinere remmen (160mm-140mm) en vaste Niner vork ipv de Fox, ook mijn nieuwe paarse titanium snelspanners -bling-. Fietsje meteen een pak lichter en vinniger. De vaste vork bleek achteraf geen slechte keus, de 140mm remschijf achteraan mocht wel een maatje groter.

Op de startklim kan meteen een eerste schifting gemaakt worden, maar daarna gaat het parcours over in lopende hellingen waarvoor mijn verzet eigenlijk wat te licht is. Gelukkig komt daar na enkele rivierdoorkruisingen verandering in en gaat het van dan af constant steil op en af. Tijd dus om bergop vol in het rood te stoempen en op alle andere stukken te bekomen van de inspanning. De Niner klimt weer als en geit en schiet als een raket de bergen af. Op de klimmen is het echt harken, soms liggen er veel losse stenen, andere keren ligt er veel modder. Vaak moet ik door de berm om tragere klimmers (met hun koffiemolentjes) te passeren. Met de singlespeed kan je maar op 1 manier klimmen en dat is vollen bak! Af en toe kan ik even 'sur -place-en' om dan weer aan te gaan.

De eerste bevoorrading passeer ik, ik had nog genoeg drinken en eten op zak. Bij de tweede bevoorrading stop ik wel. Drinkbussen vullen (in 1 drinkbus spuit ik een gel om sportdrank te maken), stukje rijstvlaai binnen en nog even de ketting laten smeren. De mecanicien haalt zijn mooiste vlaams boven:

- Dat is een mooie fiets!

- Dank u...

- U moet goede benen hebben.

- Bwah, heb gewoon heel de winter singlespeed gereden.

- Ja, maar niet in Theux!

- Nee, maar vorige week wel nog in de Alpen.

- Huh! -met verstomming moet hij even lachen-

Op het einde zitten nog enkele stevige beklimmingen die we ook kennen uit o.a. Olne-Spa-Olne. Aan de beruchtte T-splitsing () nemen we de goede richting en na 4u11min kom ik over de aankomst. Het is nog even wachten op Ief en Wim want zij zijn op die splitsing wel verkeerd gereden (Wim doet zo zelfs 26km extra!!). Moe maar voldaan (dankzij de 'pain sausis') rijden we terug naar de stille kempen.

Uitslagen: http://www.chronorace.be/web2/Classements/ListeRapports.a...

11:46 | Commentaren (0)

22-05-10

Chemins du soleil 2010, dag 2

blog 2

St Nazaire - Lus = 84 km / 2990m

Deze etappe zou ons gedeeltelijk over gekend terrein voeren, de trails en wegen rond Chatillon en Diois en de afdaling van de Grimonne kennen we al uit de editie van 2008.

'S Morgens starten we onder donkere wolken en bij een behoorlijk lage temperatuur. Maar de eerste klim is steil genoeg om ons meteen op temperatuur te brengen. Met mijn grote verzet (ten opzichte van de anderen) maak ik meteen heel wat plaatsen goed en kan ik afgescheiden aan de eerste single beginnen. Na een droom van een singletrack moeten we een weg oversteken en zie ik plots Ief en Wim (onze wedstrijdploeg bij de Elite) en Jef Dams aan de kant staan. Wim is al een paar keer gevallen en heeft daardoor geen olie meer op zijn achterrem. We besluiten te wachten tot Bart en Reno met de auto en het gereedschap te plaatse komen. Ik repareer de rem van Wim en samen rijden we verder. Ik kan met Ief en Wim meerijden tot aan de eerste bevoorrading (nadat we eerst nog 2 maal door een ijskoude rivier moesten). Na de stop begint een redelijk brutale klim, brede schotter maar soms echt steil. Ik moet alle zeilen bijzetten en met momenten moet ik echt 'harken' om boven te komen. Boven op het plateau is het koud en mistig, de afdaling is breed en zeer snel, gelukkig is de Niner heel spoorvast. Na een korte klim krijgen we dan eindelijk een echte chemins singletrack voor de wielen. Samen met 'Wes the hair machine' vlam ik recht naar beneden, de remmen even goed warmzetten en dan vol gaan. De lucht vult zich met de geur van verbrandde remblokken, de geur van opgejaagd wild want de rijder voor ons smoort zijn hele remsysteem (140mm schijf, tsss) op terwijl we in zijn wiel hangen. Beneden wacht ons alweer een bevoorrading; gevolgd door een eerder saai stuk door de vallei en de Gorges des Gats. Ondertussen is het alweer behoorlijk fris geworden.

Na een lang stuk asfalt en een laatste bevoorrading beginnen we aan de laatste grote klim. Deze begint breed om dan naar singletrack over te gaan. Op korte tijd nemen we heel wat hoogtemeters, ondertussen begint het te regenen. De afdaling langs de Col de Grimonne via een GR-pad is soms spekglad het lijkt wel of we met ingezeepte banden rijden. In het dal aangekomen dachten we even dat we verlost zouden zijn. Niets is minder waar want er volgen nog enkele pittige klimmetjes. Gelukkig maakt de laatste afdaling alles goed. Smal, steil, losse stenen, modder dikke pret! Even moet ik afstappen omdat mijn brede stuur niet tussen 2 bomen past. Moe en koud komen we in Lus aan, 5°C, regen, wind, niet leuk, maar wel een goed gevoel om de etappe zo goed af te ronden.

14:00 | Commentaren (0)

21-05-10

Chemins du soleil 2010, dag 1

blog 1

Data: Valence - St Nazaire = 99 Km / 2524m

Na het goede weer van donderdag (na een hele week slecht weer ter plaatse) hadden we er allemaal zin in om vrijdag aan de start te gaan voor de eerste rit van de CDS 2010. Maar bij het ontwaken werden we door een dik wolkendek begroet, onderweg naar de start begon het ook weer te regenen. Een natte start dus van de rit. Na de start voerde het parcours ons eerst langs velden en rivieren, geen singletrack en zo vlak als een biljart. Niet ideaal voor mijn 32x21 verzetje. Ik kan kiezen, me te pletter trappen of rustig meeglijden met de rest. Ik glij rustig me en spaar mijn benen voor wat moet komen.

Na de eerste bevoorrading begint de hel pas echt, een muur van modder staat ons te wachten. Door de paardensporen kreffelen we naar boven, de fiets en schoenen wegen meteen enkele kilos meer. Gelukkig heb ik met de singlespeed geen schakelproblemen Knipogen.  Iets later krijgen we dan toch wat typische CDS singletrack en even rijd ik een stukje verkeerd (verschillende pijlen op de grond en aan de bomen zorgen voor verwarring), door het gebrek aan sporen op de grond merk ik al snel dat ik verkeerd zit en keer terug. Aan de tweede bevoorrading kom ik onze support crew tegen, maar ook Stef die met een kapotte derailleurpad aan de kant staat. Na deze bevoorrading volgt een stevige klim gevolgd door een glooiende zone met niks dan spekgladde modder, iedereen moet te voet door de drek ploeteren.

De laatste grote klim brengt ons echter naar de hemel, eerst recht naar beneden over het gras om dan in heerlijk technische en steile singletrack te eindigen. Onderweg kom ik de reddingsploegen tegen die onderweg zijn om hun posten in te nemen. Aan de voet nog een snelle hap aan de derde bevoorrading (waar ik Jef Dams nog tegen kom), na het doorkruisen van een ijskoude beek overwinnen we de laatste hoogtemeters om dan langs de camping in St. Nazaire aan te komen. Tot mijn verbazing ben ik bij de eerste binnen, niet slecht op een singlespeed in dit terrein. Tevreden keer ik terug naar de camping om te rusten en alles klaar te maken voor de volgende dag.

Het was wel leuk om onderweg aangesproken te worden over mijn fiets. Eerst zien ze de grote wielen en dan zien ze het gebrek aan versnellingen. 'C'est pas possible!' is iets wat ik vaak moet horen. De Niner deed zijn job ook uitstekend, heel veel grip in het klimmen (ook wel nodig om op kracht te kunnen klimmen) en zeer doeltreffend bergaf.

22:01 | Commentaren (0)

09-05-10

Bike pre CDS 2010

De bike is (bijna klaar voor de CDS 2010 (www.raid-vtt.fr)

pre cds 2010 002

Fox F29 RLC 80mm gemonteerd.

pre cds 2010 003

pre cds 2010 004
 

Grote wielen + stevige afdalingen = grote schijven. 203mm schijf vooraan en een 183mm schijf achteraan.

Het verzet zal ter plaatse nog aangepast worden.

13:18 | Commentaren (0)

07-05-10

sneak peek

sneak peek

20:01 | Commentaren (1)

06-05-10

Houffalize world cup 2010

blog

Klik op foto voor meer...

22:35 | Commentaren (0)

05-05-10

Big wheels keep on rolling

Wie zegt dat 29ers niet fun zijn, niet speels genoeg zijn,...

Bike: santa cruz tallboy

09:13 | Commentaren (1)

22-04-10

Bioracer skinsuit

Al 7 jaar rijd ik met Bioracer kledij (Avery Dennison Tape Riders, Team Rennsport, XC Bikers). In die 7 jaar is er al heel wat veranderd op fietskleding gebied. Met de laatste update van hun lijn heeft Bioracer nogmaals een grote stap voorwaarts genomen.

Laatst mocht ik ontvangst nemen van een eendelig pak van Bioracer. Het is hetzelfde model zoals gedragen door Zdenek Stybar en Bartje Wellens. Ik koos voor het model met lange mouwen, uitgevoerd in de nieuwste evolutie van de Caro Dorlastan. Dit is een zeer elastische stof die ook een beetje compressie biedt. De pasvorm van het pak is perfect, zo goed zelfs dat je het niet meer opmerkt. Doordat het een eendelig pak is hoopt het ook nergens op en blijft modder er ook minder 'inhangen'. Daarnaast fladdert er ook niks als het hard bergaf gaat.

IMG_4184

Ik heb mijn pak dit weekend gedragen tijdens de Kellerwald Bikemarathon en was er erg tevreden over. Het enige nadeel is het gebrek aan achterzakjes. Mijn gels stopte ik dan maar onder mijn broekspijpen, dat was achteraf gezien geen slechte plaats. De gels zijn makkelijk bereikbaar en doordat ze steeds zichtbaar zijn vergeeet je zeker niet te eten. De reserveband en CO2 bevestigde ik op mijn stuurpen met mijn zelfgemaakte strap. Tooltje en GSM stak ik in een klein zadeltasje.

Ben je op zoek naar kledij voor je club of team? In grote of kleine oplage? Neem dan contact op met Bioracer en spreek eens af met je vertegenwoordiger.

07:00 | Commentaren (0)

21-04-10

Post Race Niner

Zo zag de Niner eruit na de Kellerwald BikeMarathon.
IMG_4177

IMG_4179

Het was een droge editie met enkele natte plekken, de natte modder droogde uit door het droge stof.

IMG_4180

Verzet: 32x18, met een cheapo Shimano DXR kransje.

IMG_4181

Achterband: Kenda Small Block Eight 2.1, 606g, op ongeveer 1.5 bar, gemonteerd met eigen gemaakte latex op een Notubes Arch velg,geeft voldoende grip en weinig rolweerstand.

IMG_4182

Bar Ends met Babolat Tennis Grip en ESI silicone handvaten, ideaal om zonder handschoenen te rijden.

IMG_4183

Reserveband met CO2 op stuurpen gemonteerd.


De 29" en singlespeed specifieke onderdelen komen van bij www.singlespeed.nl

12:00 | Commentaren (0)